.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

WIJNBOUW IN MAASTRICHT

Vroeger begreep men al dat de mergel van de Pietersberg nabij Maastricht een goede ondergrond was voor wijnbouw. De berichten over wijngaarden bij Maastricht gaat terug tot 1176; de Sint Servaas legende. De kerk van Sint Servaas bezat verschillende wijngaarden in en om Maastricht, omdat Maastricht toen beschouwd werd als de meeste noordelijkste stad waar wijnbouw nog mogelijk zou zijn. In de omgeving van Maastricht en met name in de voormalige zelfstandige gemeente Sint Pieter herinneren verschillende namen nog aan de periode van de wijnbouw. Zo is er een huis aan de Lage Kanaaldijk met de naam 'De Wijngaard' en kadastrale benamingen van de Mergelweg reppen over 'Wijngaardsberg' en 'Onder ... of Boven de den Wijngaard'.

Maar rond 1800 is de wijncultuur geheel uit Maastricht verdwenen. In het algemeen wordt de schuld aan Napoleon gegeven; hij zou de Maastrichtse wijnbouw verboden hebben ten faveure van de Franse wijnbouwers! Napoleon liet wel vaker in veroverde streken - buiten Frankrijk - de wijnstoken rooien, zodat de boeren aardappelen, wortelen en penen moesten verbouwen om zijn soldaten en cavalariepaarden te kunnen voeden. In de historische archieven is daar geen enkel bewijs voor te vinden, maar het klinkt leuk om die Fransen de schuld te geven?!

Het zou best kunnen dat een algemene klimaatsverandering de reden was en ... soms wordt genoemd dat de grote boosdoener de 'druifluis'was, die zowat rond 1860 in heel West-Europa heeft huis gehouden in de wijngaarden. Toen er geen wijn was, hebben de lokale bewoners zich tot andere dranken gewend en in Maastricht waren meer dan voldoende brouwerijen .... dus ... bier, want het water was niet betrouwbaar genoeg om te drinken! Dat lieten de Maastrichtenaren zich niet ontgaan.

Het experiment van Frisch Bosch in 1967 betekende dat er na anderhalve eeuw eindelijke weer wijnranken in Maastricht werden geplant en daarmee was Slavante de oudste wijngaard van Nederland in de nieuwe tijd (laten we zeggen in de post Franse tijd). Nadien volgden er meerdere agrariërs en/of tuinbouwers die goede kansen zagen in de druiventeelt. In 1970 plante Hugo Hulst zijn eerste wijnranken nabij zijn Apostelhoeve in het Jekerdal op de Cannerberg en in 1988 gevolgd door de familie Bollen van Hoeve Nekum, die in hetzelfde Jekerdal haar ranken plante. Zij zijn ook nu nog de 2 grootste producenten van Maastrichtse wijnen van een uitstekende kwaliteit.

In Maastricht op zowel de Cannerberg als op de Sint Pietersberg kwamen nadien wijngaarden van enthousiaste wijngaardeniers, die graag van hun eigen druiven wijn wilden gaan maken. Zo zijn er kleinere wijngaarden met prachtige namen als: 'les 3 Nez' (naast Slavante) en 'petit belv
ès' op de achterzijde van Susserberg nabij het Jekerdal in de buurt van Canne. In Maastricht en trouwens ook in Zuid Limburg, maar ook elders in Nederland wordt op vele plaatsen aan wijnbouw gedaan en Nederland heeft ook zijn eigen wijngaardeniersgilde.
.
.
.
.
.