.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

DE GESCHIEDENIS VAN WIJNGAARD SLAVANTE

De wijngaard Slavante ligt op het Buitengoed Slavante in Maastricht of ... beter gezegd in de voormalige zelfstandige gemeente Sint Pieter. Het gebied was in vroegere tijden eigendom was van de Orde van de paters Franciscanen, in het bijzonder de orde der 'Observanten'. Deze orde werd hier gesticht in 1489 door de bisschop van Luik. Er was een ommuurd klooster met een grote tuin, kerk en verschillende bijgebouwen. Het woord Slavante dat nu gebruikt wordt is in feite een verbastering van 'Observanten. Een groot deel van het klooster, de kerk en de bijgebouwen zijn vernield tijdens het beleg van de Fransen op Maastricht in 1794. Het gastenverblijf en het kapelletje uit 1681 zijn gelukkig gespaard.

Picture-Taker-mKXMLW
De wijngaard in bloei en een oude foto van het hoofdgebouw van Buitengoed Slavante uit 1846.

In 1846 bouwde de 'Maestrichtse Groote Sociëteit' op het terrein van het voormalige klooster een eigen buitenverblijf. Van deze sociëteit waren uitsluitend de notabelen van de stad lid en zij prefereerden het om in de zomermaanden te genieten van de Sint Pietersberg, het uitzicht op de Maas en het Maasdal ... in alle exclusiviteit en ver van alle drukte van de stad! Zij noemde hun buitenverblijf 'Casino Slavante'. Pas na lange tijd waren er ook 'gewone burgers' welkom in - wat nu heet - 'Buitengoed Slavante' dat heden ten dage de functie vervult van een Grand Café met uitgebreide kaart met streekgerechten en ook faciliteiten heeft voor gezelschappen.

In 1964 werd de Amsterdammer Frits Bosch directeur van de Maastrichtse wijnhandel Polis & Ryckelen. Op zijn initiatief werd in 1967 een kleine wijngaard aangeplant op het oude mergelterras van het voormalige Franciscaner klooster van Slavante. De ligging van dit mergelterras war ideaal; de kalkhoudende grond houdt de warmte vast en de vochtige (van de Maas opstijgende lucht) zorgt ervoor dat het hier bijna nooit zou vriezen. Er is ook een nadeel; de wijngaard ligt a.h.w. in een kom en door gebrek aan wind blijft het regenwater langer achter op het blad en krijgen schimmels een grotere kans te gedijen.

In 1967 plaatste Frits Bosch hier de eerste stokken Muller-Thurgau en was daarmee de eerste wijngaardenier van Nederland. Hij kon voor de eerste keer in 1970 druiven oogsten en maakte daarvan een bijzondere gebeurtenis. Dames in middeleeuwse klederdracht plukten de trossen, die vervolgens met paard en kar naar de stad werden vervoerd om op de binnenplaats van zijn wijnhandel te worden geperst. Na de gebruikelijke lagering in houten vaten werd het resultaat geproefd. Frits Bosch mocht tevreden zijn; zijn wijn (de eerste 50 halve flesjes) was goed drinkbaar en dat mocht iedereen weten! De jaren daarop werd er extra aandacht aan de wijngaard bestaat en de kwaliteit van de eerste Nederlandse wijn ging met sprongen vooruit.

Picture-Taker-o7XENf
Opname van Flessen Slavante wijn (wit en rood) en een kijkje vanuit de wijngaard een kijkje op het voormalige gastenverblijf van het klooster

In 1984 besloot Frits Bosch terug te keren naar Amsterdam en verkocht in 1985 zijn wijngaard aan Maison Florop, een in Maastricht bekende wijn- en kaashandel. Deze firma zette de wijnbouw voort, maar had niet altijd het geluk van de wijnbouwer aan haar zijde. In 1995 was er een schimmel in de wijngaard, waardoor het onmogelijk was dat jaar druiven te oogsten. Pas daarna kwam het weer een beetje op gang en werden er extra stokken bijgeplaatst. In 1997 bij het 30 jarige bestaan van de wijngaard werden er 250 flesjes 'Slavante' wijn door de toenmalige wethouder Jean Jacobs geveild op een openbare veiling en de opbrengst mocht hij aan een goed doel geven. In 2007 vierde de wijngaard alweer haar 40 jarig bestaan. In 2012 werd de wijngaard te koop aangeboden. De exploitant van Buitengoed Slavante heeft toen de wijngaard overgenomen en onmiddellijk een grote opknapbeurt gegeven. Het mergelgrotje is opgeknapt, de paden zijn toegankelijk gemaakt, er zijn stokken bijgeplaatst, enz.

Dat alles met 2 doelstellingen;
  • Om weer druiven te kunnen oogsten en wederom een 'Slavante' wijn te kunnen persen
  • Om op een mooie manier er weer rondleidingen te kunnen geven en wijnproeverijen te verzorgen

Daarmee gaat de wijngaard Slavante een 3e leven tegemoet en kan de oudste wijngaard van Nederland weer vele bezoekers ontvangen en hen kennis laten maken met het edele metier van de wijnbouw en ... vooral te laten genieten van het eindproduct daarvan.

.
.
.
.
.